Okulary wyświetlające: co tak naprawdę otrzymujesz

Pracujemy ze stereoskopowym 3D od wielu lat i prawie codziennie otrzymujemy to samo pytanie: czy te mini okulary z ogromnym wirtualnym ekranem są warte zakupu i który model wybrać. Zamiast odpowiadać na nie w kółko, napisaliśmy tę recenzję.

Poniżej przyjrzymy się technologii spokojnie i obiektywnie, bez szumu i emocji. Tylko optyka, fizyka, biologia i matematyka, oparte na tym, co nauka faktycznie wie. Wszystkie wnioski możesz samodzielnie zweryfikować za pomocą kalkulatora. Osoby, które już kupiły takie urządzenia, mówią, że czują się oszukane. Przeczytaj o tym, co tak naprawdę otrzymujesz przed zakupem, a nie po, gdy Twoje pieniądze już przepadły.

Producenci i marketingowi blogerzy opowiedzą Ci bardzo słodką historię. Ich celem jest sprzedanie Ci urządzenia po jak najwyższej cenie lub otrzymanie zapłaty za recenzję czy wideo. To, co stanie się później, nie jest ich zmartwieniem, staje się Twoim problemem.

Formalnie wszystkie liczby w ich reklamach są prawdziwe. Ale to, co reklamują, to specyfikacja techniczna, a nie to, co użytkownik faktycznie zobaczy w prawdziwym życiu. Ale to, czego naprawdę chcesz, to wysokiej jakości obraz, a nie garść liczb w reklamie, prawda? Ekran może wydawać się ogromny. Ale „duży” i „ostry” to dwie zupełnie różne rzeczy, a druga cecha jest wygodnie pomijana w reklamach. W przeciwnym razie prawdopodobnie nie sprzedawałyby się tak dobrze...

Jak to jest zbudowane

Wewnątrz każdego takich okularów znajduje się maleńki panel micro-OLED, zwykle od 0,5 do 1,0 cala, oraz soczewka, która projektuje i powiększa wirtualny obraz. Twoje oko nie widzi samego panelu, widzi jego powiększoną optyczną projekcję.

Na rynku istnieją dwie zasadniczo różne klasy okularów, które są ze sobą ciągle mylone.

Birdbath, optyczne okulary AR.
Układ to soczewka, płaski polaryzacyjny rozdzielacz wiązki i zakrzywione półprzezroczyste lustro. Widzisz świat rzeczywisty przez szkło. Tak zbudowane są XREAL, VITURE, Rokid Max i ich klony.

Pancake, w zasadzie zestaw VR w oprawce okularów.
Ścieżka optyczna jest składana przez polaryzację między dwiema foliami. Taki moduł nie może być przezroczysty, ponieważ za optyką znajduje się nieprzezroczysty panel. Widzisz świat rzeczywisty przez kamery, na ekranie. Tak działa Meta Quest w trybie passthrough, a także niedawny URXR One.

Ta różnica ma znaczenie. Jeśli opis produktu używa słów „przestrzenny”, „AR” i „see-through”, sprawdź, czy oznacza to patrzenie przez szkło, czy oglądanie obrazu z kamery. To dwa zupełnie różne urządzenia.

Kluczowy parametr, którego Ci nie pokażą

Czym jest PPD
Zapomnij o calach, zapomnij o rozdzielczości panelu, zapomnij o słowie „4K”. Okulary mają dokładnie jedną miarę ostrości i nazywa się ona PPD, czyli piksele na stopień – liczba pikseli, które mieszczą się w jednym stopniu Twojego pola widzenia.

Dlaczego akurat to? Ponieważ ostrość nie jest określana ani przez samą liczbę pikseli, ani przez sam rozmiar obrazu, ale przez stosunek między nimi. Ta sama klatka 1920x1080 może być wyświetlona na ekranie wielkości dłoni lub na ścianie domu. Ilość szczegółów się nie zmienia, zmienia się tylko rozmiar każdego piksela w Twoim polu widzenia.

Wzór jest prosty:
PPD = piksele poziome / poziome pole widzenia w stopniach
Osoba z normalnym wzrokiem rozróżnia szczegóły o wielkości około jednej minuty kątowej. Odpowiada to około 60 PPD. Poniżej tego progu zaczynasz widzieć, że obraz składa się z oddzielnych kropek, pikseli.

Teraz obliczmy prawdziwe urządzenia.
To jest cały sekret. Nawet najnowsze i najdroższe okulary wyświetlające zapewniają dwa do trzech razy mniej PPD niż zwykły monitor za 150 dolarów. Każdy model okularów z mini-wyświetlaczem ma wartość PPD co najmniej dwa razy poniżej progu, przy którym ludzkie oko zaczyna dostrzegać pojedynczą strukturę pikseli. W rezultacie jakość obrazu, którą widzisz przez okulary, może być kilka razy gorsza niż to, co uzyskałbyś ze zwykłego smartfona za 50 dolarów.

Granie liczbami.
Producent okularów z ostatniego wiersza tabeli podaje około 36 PPD. To nie jest kłamstwo, to wartość pionowa, 2064 podzielone przez 56 stopni. Ale to nie jest to, czego potrzebujesz. Potrzebujesz czegoś zupełnie innego, wartości POZIOMEJ, osi, wzdłuż której czytasz tekst lub pracujesz z drobną grafiką. I tutaj wychodzi około 31 PPD, liczba, której woleliby nie drukować. Zawsze sprawdzaj, do której osi odnosi się podana wartość, i sam wykonaj obliczenia. Obie liczby, rozdzielczość i pole widzenia, muszą być podane w specyfikacji. Jeśli ich brakuje, ktoś próbuje cię wprowadzić w błąd.

Porównajmy jakość obrazu głównych modeli


Ten sam panel, szerszy kąt, większe piksele. Reklama sprzedaje szerokie pole widzenia jako zaletę, ale pod względem jakości to prosta wada! Prawie wszystkie siedem modeli używa panelu z 1920 pikselami w poziomie. Dokładnie tego samego. Różnica między modelem za 400 a 900 dolarów to tylko rozmiar pola widzenia � to znaczy, jak bardzo te same piksele są rozciągnięte. XREAL 1S obiecuje 500 cali i dostarcza 43 PPD, XREAL One obiecuje 70 cali i dostarcza te same 43. Liczba w reklamie różni się siedmiokrotnie, jakość jest jednakowo marna.

Dlaczego „ekran 130, 200 lub 300... cali” to oszustwo

To najczęstsza manipulacja w tej branży i działa, ponieważ cale brzmią znajomo, a stopnie już nie.

Wirtualny ekran nie ma rozmiaru w calach.


Ma tylko rozmiar kątowy. Fraza „ekran 200 cali” jest bez znaczenia bez drugiej części zdania, czyli odległości oglądania. 200 cali z odległości 10 metrów i 200 cali z odległości 3 metrów to zupełnie inne obrazy pod względem jakości. Producenci zwykle wybierają taką odległość, przy której liczba cali brzmi najbardziej imponująco.

Nadrzędna zasada: powiększanie obrazu soczewką nie dodaje ani jednego bitu informacji. Optyka może rozciągnąć obraz pod dowolnym kątem, ale jeśli panel miał 2000 pikseli w rzędzie, nadal ma ich 2000. Rozciągnięcie ekranu ze „100 cali” do „200 cali” nie daje więcej szczegółów ani większej ostrości. Daje piksele dwa razy większe i dwukrotnie gorszy wskaźnik PPD.

Analogia zrozumiała dla każdego: weź zdjęcie 2 megapiksele ze starego telefonu i rozciągnij je na ścianę domu. Będzie większe. Nigdy nie będzie ostrzejsze ani lepsze.

Dlatego tryb „powiększ ekran” w takich okularach tylko pogarsza jakość, nigdy jej nie poprawia. Każdy, kto ich próbował, wie, że aby wygodnie czytać tekst, ekran trzeba zmniejszyć. A potem mrużysz oczy na mikroskopijne litery, co jest właśnie tym, przy czym oczy męczą się najszybciej.

Gdzie trafia 85-90% światła

Żaden układ optyczny bliskiego pola nie dostarcza do oka pełnej jasności panelu. Światło przechodzi przez polaryzator, co natychmiast kosztuje 50% intensywności, następnie odbija się od rozdzielacza wiązki, a potem od półprzezroczystego lustra. Każdy etap kosztuje moc optyczną. Pomiary w laboratoriach optycznych dają następujące wartości:
Ma to praktyczne konsekwencje, które nigdy nie pojawiają się w reklamach.

Ciemne soczewki
Aby obraz był w ogóle widoczny, okulary birdbath blokują około 70-75% światła z realnego świata. To poziom ciemnych okularów przeciwsłonecznych. Nie wzmacniasz rzeczywistości, patrzysz na świat przez filtr. Na zewnątrz w świetle dziennym obraz staje się półprzezroczysty, wyblakły i martwy.

Czerń nie jest czarna
Mikro-OLED sam w sobie ma doskonały kontrast, ale w układzie birdbath światło z pomieszczenia dociera do oka bezpośrednio przez półprzezroczyste lustro. Czerń filmu zmienia się w szarość. I znowu jesteś sprytnie wprowadzany w błąd. Reklamowany kontrast 100000:1 dotyczy panelu, a nie tego, co faktycznie zobaczysz.

Okulary przestrzenne: widzisz świat przez kamerę

Nowa fala urządzeń z optyką pancake zasługuje na osobną dyskusję. Są sprzedawane z hasłami przetwarzanie przestrzenne, 6DoF i wideo see-through o wysokiej wierności.

Technicznie to uczciwe: śledzenie 6DoF naprawdę istnieje, a okna naprawdę można przypiąć do punktu w pomieszczeniu. Ale fraza wideo see-through oznacza dosłownie to: nieprzezroczysty panel znajduje się przed twoimi oczami, a świat wokół widzisz jako strumień wideo z kamer umieszczonych na obudowie. To nie są okulary AR. To gogle VR w oprawce okularowej.

Co to oznacza w praktyce.

Świat w niskiej rozdzielczości
Twoje dłonie, klawiatura, twarz osoby, z którą rozmawiasz, wszystko wokół ciebie ma tę samą słabą gęstość pikseli co wirtualny ekran. Niewielu osobom to odpowiada.

Zakres dynamiczny kamery jest znacznie niższy niż oka
Okno w świetle dziennym zamienia się w białą plamę, a ciemny kąt pokoju staje się wrzącą masą szumów.

Opóźnienie
Producenci podają 10 ms lub nieco mniej, co jest dobrą wartością, ale to daleko do 1 ms. Kiedy odwracasz głowę, świat pozostaje w tyle i faluje. Nigdy nie będzie idealnie wyrównany.

Geometria
Kamery nie znajdują się tam, gdzie są twoje źrenice. Z tego powodu będziesz błędnie oceniać odległości do obiektów. Nalewanie herbaty, podnoszenie narzędzi czy schodzenie po schodach w takich okularach nie jest zalecane. Możesz zrobić sobie krzywdę.

Ostro tylko w centrum

Idealne soczewki nie istnieją. Dobre kosztują setki dolarów. Tania soczewka ważąca kilka gramów, wbudowana w oprawkę okularów, jest z definicji poważnym kompromisem. W rezultacie otrzymujesz pełen zestaw wad optycznych, z których żadna nie jest nigdy wymieniona w specyfikacji.

Aberracja chromatyczna
Wokół linii i białych liter przy krawędziach widzisz wielokolorowe fałszywe kontury. Programowa kompensacja tej wady jest częściowa i niezbyt skuteczna. Soczewka rozszczepia światło na jego składowe spektralne i widzisz wynik. Pomyśl o pryzmacie dzielącym światło na tęczę. Mechanizm jest tutaj ten sam.

Dystorsja i pływanie źrenicy
Proste linie przy krawędziach obrazu wyginają się, a charakter wygięcia zmienia się wraz z ruchem oka. Mózg odbiera to jako lekkie falowanie świata.

Mały obszar ostrości
Strefa ostrości przy źrenicy ma tylko kilka milimetrów średnicy. Jeśli okulary zsuną się o pół centymetra w dół nosa, obraz natychmiast się rozmazuje. Dlatego ludzie ciągle poprawiają takie okulary. Musisz siedzieć nieruchomo jak posąg, co jest bardzo niewygodne.

Nie czytasz oczami, tylko głową
Na zwykłym monitorze wzrok przesuwa się wzdłuż linii tekstu. Tutaj, gdy tylko oko się obróci, źrenica opuszcza strefę ostrości, i jesteś zmuszony obracać głowę. Godzina takiego czytania męczy szyję bardziej niż trening na siłowni.

Odległość źrenic
Ludzie mają różne rozmiary głów, a co za tym idzie różne odległości źrenic (IPD). Jeśli Twoje IPD nie pasuje do centrów optycznych soczewek, Twoje oczy są zmuszone do nienaturalnej zbieżności. Większość niedrogich modeli okularów wyświetlających nie ma w ogóle regulacji IPD.

Musisz po prostu zaakceptować odstęp, jaki daje producent. Może to prowadzić do utraty ostrości i znacznego zniekształcenia obrazu. Centra optyczne soczewek muszą być precyzyjnie wyrównane z Twoimi źrenicami.

Okulary na okularach
Jeśli już nosisz soczewki korekcyjne, będziesz potrzebować specjalnych wkładek optycznych, co oznacza dodatkowe koszty i tygodnie czekania, lub wbudowaną regulację dioptrii. Astygmatyzm, nawiasem mówiąc, nie zawsze można skorygować wkładkami.

Czy naprawdę będziesz mógł oglądać i pracować w podróży?

Nie martw się - nie będziesz... Przynajmniej nie wygodnie. Praca z tekstem jest po prostu niemożliwa. Jest jeszcze jeden poważny problem, o którym sprzedawcy rzadko wspominają, a kupujący zwykle odkrywają go dopiero, gdy są już w drodze. I ten problem niszczy jedno z głównych marzeń, dla których ludzie kupują te okulary: oglądanie filmów w pociągu, autobusie, samochodzie lub samolocie.

Główny problem jest mechaniczny, a nie elektroniczny
Pamiętasz małe pole ostrości, o którym mówiliśmy wcześniej. Strefa ostrego widzenia wokół źrenicy ma tylko kilka milimetrów szerokości. A jednak okulary spoczywają na nosie i uszach, na miękkiej tkance, i ważą 100 gramów, z kablem ciągnącym je w dół i na boki. Każde wstrząśnięcie, połączenie szyn czy dziura na drodze powoduje, że cały zestaw przesuwa się względem czaszki. Twoja źrenica opuszcza strefę ostrego widzenia.

Obraz nie tylko się trzęsie. On traci ostrość i jasność: staje się rozmazany, ciemnieje na krawędziach, pojawiają się kolorowe obwódki i zniekształcenia geometryczne. Przez sekundę okulary wracają na miejsce; dwie sekundy później znów się przesuwają. Twoje oczy nieustannie próbują znaleźć ostrość, której po prostu nie ma.

To zasadniczo różni się od korzystania z telefonu. Gdy trzymasz telefon w dłoni podczas ruchu, trzęsie się razem z tobą, ale pozostaje ostry, a twoje oczy mogą łatwo za nim podążać, ponieważ ekran jest stosunkowo daleko. W przypadku okularów nawet najmniejszy ruch o zaledwie kilka milimetrów może wyrzucić wyświetlacz z ostrości. To zupełnie inne sytuacje.

W efekcie oglądanie przez takie okulary podczas podróży może przypominać patrzenie na ekran na stole wibracyjnym: nawet małe zewnętrzne wibracje mogą powodować duchy, podwójne obrazy i ciągłe ponowne ustawianie ostrości.

Jedynym realnym sposobem na rozwiązanie tego problemu jest sztywne zamocowanie urządzenia do głowy, zasadniczo za pomocą paska na głowę zamiast zauszników. Ale wtedy to już nie są naprawdę okulary, to zestaw słuchawkowy. I cały sens lekkiej oprawy zostaje utracony. Nie ma programowego rozwiązania tego problemu. Optyka nie ma sposobu, aby dokładnie wiedzieć, gdzie znajduje się twoja źrenica, i dynamicznie dopasowywać obraz do niej. W tym momencie jedyną rzeczą, która naprawdę by pomogła, jest skórzany kaganiec, taki jak zakłada się psu.

Drugim problemem jest dryf wirtualnego ekranu
Żyroskop i akcelerometr wewnątrz okularów mierzą ruch względem podłoża planety, a nie względem Twojego siedzenia w samolocie. Fizycznie nie są w stanie odróżnić obracania głowy od skręcania samego pojazdu. Kamery śledzące pozycję też nie rozwiązują problemu. Śledzą kabinę wokół Ciebie, ale sama kabina się porusza. Wirtualny ekran, który ma pozostać nieruchomy w przestrzeni, zaczyna dryfować na boki za każdym razem, gdy pojazd skręca, przyspiesza lub hamuje. To doprowadzi Cię do szaleństwa w ciągu około 15 minut.

Nasilenie problemu zależy od trybu pracy. Jeśli obraz jest sztywno przymocowany do Twojej głowy, nie ma dryfu, ale nie ma też wirtualnego monitora. Problem pojawia się w trybach Anchor, 3DoF i 6DoF, czyli dokładnie w tych trybach, dla których ludzie kupują te urządzenia.

Producenci sami przyznają się do problemu. Firma Apple wprowadziła dedykowany Tryb Podróży dla Vision Pro. Bez niego, jeśli śledzenie zostanie utracone, wyświetlacz po prostu gaśnie z ostrzeżeniem „Śledzenie nie powiodło się".

Oficjalne zalecenia Apple dotyczą konkretnie samolotów i pociągów. Podróż samochodem jest uważana za zbyt nieprzewidywalną, a metro i pociągi podmiejskie mają ten sam problem z powodu częstych zatrzymań i startów.

Firma VITURE reklamuje swój tryb samochodowy, twierdząc, że „ekran pozostaje nieruchomy niezależnie od ruchu pojazdu, zapobiegając chorobie lokomocyjnej". To w zasadzie bezpośrednie przyznanie, że bez takiego trybu ekran nie pozostaje nieruchomy.

Będziesz wymiotować
Nawet jeśli uda Ci się ustabilizować obraz, nadal występuje konflikt z układem przedsionkowym. Twoje oczy widzą nieruchomy ekran, podczas gdy ucho wewnętrzne odczuwa przyspieszenie, hamowanie, skręty i wibracje. To klasyczny mechanizm choroby lokomocyjnej, a w przypadku okularów może być znacznie gorszy niż zwykłe czytanie książki.

Z książką nadal widzisz otaczający Cię prawdziwy świat. Z okularami nie widzisz. Wirtualny świat przed Twoimi oczami może poruszać się w zupełnie inny sposób niż to, co faktycznie odczuwa Twoje ciało. Po pewnym czasie poczujesz się źle.

Obciążenie oczu: co jest pewne

Co jest udowodnione i powszechnie akceptowane

Konflikt wergencji i akomodacji, VAC.
To centralny problem fizjologiczny wszystkich tego typu urządzeń. W naturze, gdy patrzysz na bliski obiekt, gałki oczne skręcają się do wewnątrz, co jest wergencją, a jednocześnie soczewka oka napina się, aby ustawić ostrość, co jest akomodacją. Oba procesy są ściśle powiązane od dzieciństwa. W okularach wyświetlających optyka ustala stałą odległość ogniskowania na jednej płaszczyźnie, zwykle od 2 do 6 metrów, podczas gdy zbieżność oczu zależy od pozornej odległości wirtualnego obiektu. Mózg otrzymuje sprzeczne sygnały. Jest to uznana przyczyna zmęczenia wzroku, bólu głowy i nudności podczas długotrwałego użytkowania.

Zmniejszona częstotliwość mrugania i suche oczy.
Gdy wpatrujesz się w jasne źródło światła, częstotliwość mrugania spada, a film łzowy nie jest odnawiany. Uczucie piasku pod powiekami i zaczerwienienie są częste. To ten sam mechanizm, co praca przy monitorze, ale bardziej nasilony.

Mierzalne efekty krótkoterminowe.
Badania na dzieciach i młodzieży odnotowują zmęczenie po sesjach VR, zwiększoną ezoforię, pogorszenie ostrości widzenia do bliży i przejściowe przesunięcie w stronę krótkowzroczności. Efekty te ustępują wkrótce po zdjęciu urządzenia.

Podsumowanie dotyczące zdrowia
Takie okulary niemal na pewno nie zepsują szybko wzroku, ale bardzo prawdopodobne, że spowodują zmęczenie, ból i ból głowy po 30 do 60 minutach użytkowania. To właśnie dlatego większość kupujących używa ich kilka razy, a potem zostawia na półce na dobre.

Bezpośrednie porównanie ze zwykłym monitorem

Jedyne, czego monitor nie potrafi: zmieścić się w kieszeni, działać w samolocie i zachować prywatność ekranu. To są uczciwe zalety okularów wyświetlających. Wszystko inne w ich reklamach dotyczy małych rozmiarów, a nie jakości.

Prawdziwa cena: to, czego metka nie pokazuje

Niewielka waga takich okularów nie jest wynikiem inżynieryjnego kunsztu, lecz prostego triku: procesor i bateria zostały usunięte z obudowy. Waga od 90 do 100 gramów oznacza oprawkę bez żadnego przetwarzania sygnału. Urządzenie nadal potrzebuje wydajnego procesora do obsługi wideo, a Ty nadal będziesz musiał go nosić przy sobie.

DisplayPort Alt Mode
Połączenie działa przez USB-C w tym konkretnym trybie. Jego obsługa nie jest powszechna wśród telefonów i laptopów. Sprawdź swoje konkretne urządzenie po numerze modelu, a nie po obecności złącza USB-C. Nie ma tu Wi-Fi: okulary nie zawierają ani procesora, ani baterii, a transmisja bezprzewodowa wymagałaby obu tych elementów, a także dodałaby kompresję i opóźnienia.

Zewnętrzna bateria
Telefony nie są w stanie dostarczyć mocy, jakiej wymagają jasne wyświetlacze i tego rodzaju obciążenie. Producenci sprzedają pakiet baterii jako osobne płatne akcesorium, zwykle za około 70 dolarów, co oznacza kolejne 300 gramów w kieszeni i drugie urządzenie, które wymaga ładowania.

Kable
Nic nie działa bez kabli, co powinno być oczywiste dla każdego. Będziesz ciągle zaczepiać kabel o przedmioty wokół siebie, a okulary zostaną ściągnięte z głowy i uszkodzone. Nie będziesz też mógł oglądać na leżąco, ponieważ złącze wciska się w poduszkę i zsuwa okulary z nosa. Zostaje tylko jedna opcja: siedzieć nieruchomo jak posąg.

Aplikacja producenta
Pełen zestaw funkcji często działa tylko przez nią i tylko na niektórych platformach. Wersje na iOS i Androida są zwykle obiecywane na później. Gdy jednak pieniądze zostaną zebrane, te obietnice często są zapominane.

Drobne elementy
Soczewki korekcyjne, pasek na głowę, etui, adaptery – wszystko to podbija rachunek. Licz całkowitą sumę, a nie liczbę na banerze.

Pytania, które warto zadać przed zakupem

Zadaj te pytania sprzedawcy. Jeśli nie ma sensownej odpowiedzi, to też jest odpowiedź.

Jaka jest rozdzielczość i poziome pole widzenia?
Podziel jedno przez drugie, a otrzymasz PPD. Poniżej 45 tekst będzie trudny do odczytania. Nie akceptuj słowa „4K”, pytaj o fizyczną liczbę pikseli na oko.

Czy podgląd na żywo jest optyczny, czy przez kamery?
To jedno pytanie odróżnia okulary AR od zestawu VR w oprawce.

Jaka jest jasność na wysokości oka, a nie jasność panelu?
W pomieszczeniu potrzebujesz około 300 nitów, na zewnątrz około 1200.

Czy jest regulacja IPD?
I jaki zakres rozstawu źrenic jest obsługiwany. Centra optyczne soczewek muszą być precyzyjnie wyrównane z odległością między Twoimi źrenicami.

A co z soczewkami korekcyjnymi?
Czy wkładki są w zestawie, sprzedawane osobno, czy w ogóle niedostępne.

Czy mój konkretny laptop lub telefon jest obsługiwany?
I czy wymaga dodatkowego akumulatora.

Czy istnieją prawdziwe zdjęcia wykonane przez soczewkę?
Nie renderingi, nie zrzut ekranu tego, co masz zobaczyć, ale rzeczywiste zdjęcie wykonane aparatem umieszczonym w miejscu, gdzie byłoby oko. Jeśli ani producent, ani recenzenci nie mają takich obrazów, to wyraźna czerwona flaga. Nie kupuj.

Jakie są warunki zwrotu i okres zwrotu?
Komfort w tych urządzeniach jest bardzo indywidualny, a skarg już jest mnóstwo. Prawo do zwrotu produktu po godzinie użytkowania jest warte więcej niż jakikolwiek rabat.

Osobne słowo o finansowaniu społecznościowym
Kickstarter to nie sklep. Nikt nie gwarantuje Ci rezultatu. W wielu przypadkach otrzymujesz urządzenie niskiej jakości, niedokończone, bez możliwości odzyskania pieniędzy.

Podsumowanie

Okulary wyświetlające są inżynieryjną pełną kompromisów, i są sprzedawane z przemilczanymi wadami, bez żadnych gwarancji. W dużej mierze opierają się na technicznej nieświadomości kupujących. Potrafią oni zauważyć, że jakość obrazu jest słaba, ale nie są w stanie wyjaśnić, co dokładnie jest z nią nie tak.

Prawo optyki, z którego wynika wszystko inne, brzmi następująco: powiększanie obrazu soczewką nie tworzy informacji, których nie ma w panelu. Ogromny wirtualny ekran nie jest dużym, wysokiej jakości ekranem jak w kinie, i nie dorównuje nawet zwykłemu wyświetlaczowi.

Nie kupuj ich, jeśli chcesz:
Uzyskać jakość obrazu na poziomie telewizora - nie uzyskasz jej
Zastąpić monitor do pracy z tekstem i kodem - to nie zadziała
Korzystać z okularów wygodnie przez kilka godzin - nie będziesz
Oglądać multimediów w podróży lub w poruszającym się pojeździe - nie będziesz w stanie
Uzyskać ostry obraz na całej powierzchni kadru - tego też nie uzyskasz

Możesz je kupić, jeśli potrzebujesz
Oglądać filmy siedząc w fotelu, mieć prywatny ekran we wspólnej przestrzeni, lub eksperymentować z tą technologią, rozumiejąc jej ograniczenia. Mogą mieć sens, jeśli masz możliwość szybkiego zwrotu produktu.

Jeśli Twoim celem jest wysoka jakość obrazu, w tym 3D
Zwykły wyświetlacz pokonuje wszelkie okulary wyświetlające pod każdym mierzalnym parametrem, z wyjątkiem przenośności. To nie jest osobista opinia autora. Jest to podyktowane prawami optyki i matematyką PPD. Chcesz dyskutować z matematyką? Śmiało, spróbuj...

Źródła
KGOnTech, analiza techniczna optyki birdbath i pomiary strat światła
Information Display SID, wydajność optyczna architektur AR i MR
Przegląd systematyczny, rzeczywistość wirtualna i krótkowzroczność
Road to VR, specyfikacje obecnych okularów z optyką pancake